• Strona główna
  • Duchowość
    • Historia
    • Założyciele
    • Siostry Męczenniczki
    • Świadectwa
    • Prezentacje
  • Formacja
    • Kandydatura i postulat
    • Nowicjat
    • Juniorat
    • Formacja permanentna
  • Apostolaty
    • Wychowanie i nauczanie
    • Opieka nad chorymi
    • Pomoc w pracy duszpasterskiej
    • Praca w domach rekolekcyjnych
    • Apostolat modlitwy i cierpienia
    • Misje i praca zagraniczna
    • Prowadzenie domu rekolekcyjno-wczasowego
    • Dom dla pielgrzymów
    • Praca w kuchni
  • Referat powołań
    • Działalność referatu
    • Wspomnienia
  • Wspólnoty
    • Dom prowincjalny Goczałkowice-Zdrój
    • Bagno
    • Bielsko-Biała
    • Częstochowa
    • Gaszowice
    • Katowice
    • Kraków
    • Międzywodzie
    • Olsztyn
    • Łódź
    • Zielona Góra
    • Zawoja
    • Żywiec
    • Medenice - Ukraina
Siostry Salwatorianki
ul. Uzdrowiskowa 38
43-230 Goczałkowice-Zdrój
e-mail: siostry@sds.pl

Panie prowadź swe dzieło,
bądź wola Twoja
bł. Maria od Apostołów

Kandydatura i postulat


Najważniejsze, to żeby pracować owocnie, przed światem w ukryciu.

(bł. Maria od Apostołów)


Postulat jest kolejnym etapem formacji po kandydaturze. Czas trwania postulatu nie jest bliżej określony, może on trwać od pół roku do dwóch lat, w zależności od potrzeby postulantki. W okresie tym poznaje ona charyzmat naszego Zgromadzenia i Jego Założycieli, doświadcza życia wspólnotowego, uczestniczy w pracach apostolskich. Celem Postulatu jest pogłębienie osobistego kontaktu z Chrystusem, osiągnięcie takiego poziomu ludzkiej i duchowej dojrzałości, które uzdolnią ją do dania odpowiedzi na Chrystusowe wezwanie w sposób świadomy i dobrowolny.


Postulat

19 lutego w naszym Zgromadzeniu wspominamy rocznicę urodzin naszej Założycielki bł. Marii od Apostołów. W tym szczególnym dniu kandydatka Ilona rozpoczęła kolejny etap formacji zakonnej – Postulat. Podczas tego etapu pragnie ona lepiej rozeznać swoje powołanie, poznać salwatoriański charyzmat, po to, aby pełniej naśladować Jezusa Chrystusa, Zbawiciela świata.
MOJA DROGA DO KLASZTORU
Pierwsze myśli o podążaniu drogą życia zakonnego pojawiły się ok. 4 lata temu. Byłam wówczas na drugim roku studiów i pomyślałam, że nie ma co sobie na ten moment tym głowy zawracać. Czas studiów mijał szybko, działo się sporo, życie towarzyskie rozkwitało. Poza studiami udzielałam się sporadycznie we wspólnocie modlitewnej, jeździłam na różne rekolekcje, pielgrzymki. Ale serce wciąż odczuwało brak czegoś, czego rozum nie potrafił nazwać. Myśli przepełnione nieubłaganym końcem studenckiego żywota i pytaniem co dalej nie dawały spokoju. Perspektywa uganiania się za pieniądzem, robienia kariery nie wydawała mi się satysfakcjonująca. Wewnętrznie dużo bardziej pociągało mnie proste życie. Pragnienie serca, które można nazwać powołaniem, Bożym wezwaniem było na tyle silne, wbrew wszystkiemu, że nie potrafiłam go zlekceważyć. Rozum buntował się, próbowałam udowodnić Panu Bogu, że to nie ja, że to nie moja droga, ale ostatecznie postanowiłam zaufać. Niech się dzieje wola Boża we wszystkim.
„Oto ja poślij mnie
Dotknij ogniem moich warg
Powiedz Panie czego chcesz
A moją rozkoszą będzie być posłusznym”

Ilona

zobacz zdjęcia

© 2009 kowalski-projekt